kendini geçindirecek azgın amcalarla kendine bakacak birisi lazım olan teyzelerin her iki tarafında istediklerini aldıkları bir program çeşidi o kadar. o yaşta sexpartner.com dan iş çıkmayacağına göre normal bunlar. anormal olan bu tür programların tutması.

doğrudan çöpçatan programı yapıyorlar ki.

arz, talep... buncacık... ama müjdedir ki zaman ilerliyor. yorulan kuÅŸağın yerine soyunacak yedekler bulunmakta kulübede. reklam aralarını izleyip çamaşır makinası kazanan cesur ve güzel, yalan rüzgarı kuÅŸağını da biliyoruz biz. manuela'sı, hayat baÄŸları-sı... bir sonraki biribizigözetliyor kuÅŸağını da... o saatlerde evde olmadığımdan dolayı takip edemiyorum ama kazara dün sizin bahsettiklerinizden bir tanesine denk gelmiÅŸtim. 55 - 60 yaÅŸlarında olduÄŸu ayan beyan ortada olan bir kadın bir ÅŸeyler anlatıyordu ve ekranın alt tarafında noktasına virgülüne dokunulmadan "33 yaşındaki ev ve araba sahibi bilmemkim hanım kendisine koca arıyor," cümlesi yazılmıştı.

samimi deÄŸil elbette. insanın deli olması lazım. yüzbinlerce koca adayı çıkar kendisine bu memlekette. çok da fazla kafa yormamak lazım. bu neslin ev hanımlarının zevk anlayışı bu. benim ailem de izliyor. belki bana bile cazip gelirdi. önceleri "belgeseller yok ekranda, o yüzden paparazziler revaçta," martavalları yüzerdi sularda. onu da gördük. zevk anlayışı içerisinde öğrenmeyi barındırmak çok az insana has bir anlayış. keza hayvanların yaÅŸayışını anlatan belgeseller de masal okumak gibi bir ÅŸey zaten.

uzuyor da gidiyor. televizyon, ilk siyah beyazlı zamanlardaki teknolojisini yitirdi artık. önceleri içerisindeki binbeÅŸyüz reklamına katlandığımız tek tük kaliteli filmlere artık bir dvd market uzaklığındayız. hepi topu üç kuruÅŸa korsanları da cabası. trt'deyken olacak o kadar'ı iple çekerdik cuma akÅŸamları. peÅŸine ziyaretçiler vardı, bayılırdım. perihan abla'ya yetiÅŸeceÄŸim diye koÅŸtura koÅŸtura gelirdim perÅŸembe akÅŸamları okuldan. televizyonu günlük yaÅŸayışın içinden ÅŸutlamak lazım. bolca alternatif mevcut. radyoya dönüş bile mümkündür. bir zaman geliyor, eskiler hep moda oluyor zaten.

komşu katıldı o programlardan birine..

katiliyorum

bende katılmak istiyorum...öyle gün yapar kıvamda...o sorulara bende cevap vermek istiyorum...

izliyoruz!

benzer konuda:
-evlendirme merkezlerini garip buluyorum. ajans gibiler, fotoğrafınızı albüme koyuyorlar, beğenilirseniz görüşmeye çağrılıyorsunuz. insanları kaynaştırmak için aktivite düzenliyorlar: "yalnızlar pikniği" vs.
-bir ortamda evde kalmışlarla muhabbet kurarken:
"iyi bir işim var, evim var, uygun bir kız bulunca evleneceğim, kısmet işte bulamadım" (sanki hiç kadınla karşılaşmamış ya da şimdiki hatunlar çok çirkin vs.) (arkanıza bakmadan kaçın)
- komşular, akrabalar (böyle bir münazara açmıştım) .. "ay büyük şehirde tek başına zor olmuyor mu?" (olmuyor), "sana daimi bir ev arkadaşı lazım" (bulaşık da yıkarsa olur o iş?).

hepsi aynı bok.

Reyting uğruna ne b.k yiyeceklerini şaşırıyorlar.

iyi ki dedelerim, ananem ve babannem erken öldü dedirten cinsten programlar, türk halkı televizyon sayesinde büyük bir akıl kilitlenmesi yaşamakta.

olur bunlar.

bir de o sırada ev, araba, mal mülk sayılırken gayet pişkinler ya inanılmaz.
hiç utanma kalmamış, dünya nereye gidiyor böyle yaleppim!

gayet normal karşılıyorum bunları, çok detaylı seyretmişliğim yok ama çok normal. Belli yaşa gelmiş insanların da araba, ev, emekli maaşı vs...derdinde olmalarını çok normal karşılıyorum; maksat zaten gelecek kaygısından uzak bir şekilde mantık evliliği yapabilmek, görsel olarak zaten beğenmedikleri insana direkt hayır diyorlar. O yaşta insanların da barda, cafede ya da arkadaş ortamında birileriyle tanışmaları imkansız olduğu için bir nevi görücü yoluyla evlenme olarak bakıyorum.