çekirdek aile yapısında bir ailenin ferdiydi corç jr.. bir annesi, babası ve iki tane de kız kardeşi vardı.
onlara bakan sahip diye adlandırdıkları kocaman yaratık ilk başta onu da kız sanıp
isimlerini hale, jale, lale diye koymuştu. sonradan işin aslı öğrenilince babasının adı olan corç koyuldu ismi.
mutlu bir aileydiler. babası annesini çok severdi hatta biraz fazla severdi... birgün sahip onları evde bırakıp kısa bir seyahate gitti... corç jr. ailesini o haftasonunda kaybetti. annesi,
babası ve hale donarak ölmüşlerdi.
jale ve corç jr. hayatta kalmayı başarmışlardı ama sahip biraz daha geç kalsaydı onlarda aileleriyle birlikte öleceklerdi...

o günden sonra büyük akvaryumdan taşındılar jale ve corç jr. küçük bir kavanozda yaşamaya başladılar. o büyük akvaryumda yaşamaya
tahammül edemiyordu corç, zaten çok küçük olduğundan bir ucundan diğer ucuna yüzmek yorucu oluyordu. yemlerin nereye düşeceği belli olmuyordu...

sahip o kış çok zor günler geçirdi. corç baharla birlikte her şeyin yoluna gireceğine inanıyordu. girmişti de, sahip eskisinden daha neşeliydi... suları da her zamankiden daha temiz
ve ılıktı... derken jale hastalandı ve ne yapıldıysa da iyileştirilemedi. jale de ölünce corç bunalıma girdi. bir süre ne yemek yedi, ne yüzdü... sahip onu neşelendirmek için en sevdiği
çizgi film olan kayıp balık nemoyu açıyordu ama corç akvaryum süslerinin üzerine uzanarak bütün gün yatıp, uyuyordu...

bir gün sahip odada çılgınlar gibi dans edip, şarkı söylüyordu. corç kafasını kaldırıp ona baktı ve "o var işte" dedi. corç'un morali yerine gelmeye başladı.
sahiple birlikte dans etmeye başladılar... her şey eskisi gibi olmuştu işte.

derken sahip yine ağlamaya, geceleri kabuslar görmeye başlamıştı. bir şeyler ters gidiyordu. bir gece oturdu uzun uzun anlattı ona sahip... hayat ne kadar da zor geliyordu corç'un gözüne...
ertesi gün elinde küçük bir poşetle odaya girdi sahip, iyiydi. geceden eser kalmamıştı. işin kötü tarafı sahip iki tane su kaplumbağası getirmişti eve. onlarla oynuyordu. sahip bunalımdaydı...

kendisine gösterilen ilgiyi kaybedeceğini düşünen corç üzüldü ama sahip o gece de kalkıp onunla konuşunca kendisinin yerinin onda farklı olduğunu anladı... mutluydu.

derken kaplumbağalardan viva öldü. geriye kalan punk zaten huysuzun tekiydi. sahip sadece evini temizleyip, yemini veriyordu. diğer zamanlarda hep corçla ilgileniyordu.
sahip artık mutluydu, corç jr.da öyle...

bir gece corç rahatsızlandı... sahip ilacını ve yemini vererek kaygılı gözlerle "akşama görüşürüz ufaklık" diyerek işe gitti... corç acı çekiyordu.
süslerin üzerine uzanarak tavanı izlemeye koyuldu.

sevdiği bütün herkes onu bırakıp girmişti. küçücük bir kavanozda sahte bir dünyada günlerini geçiriyordu.
ne bir aile kurmak ne de başka balıklarla tanışmak istiyordu. sevgiyi aramak yerine sevginin ona gelmesini beklemeyi tercih etmişti. kocaman bir yaratık onu çok seviyordu. eve geldiğinde
sadece ona selam veriyordu. kısacık hayatında canı çok yanmıştı, kimseyi üzmemiş sadece kendi hayatını yaşamıştı. geriye kendinden hiçbir şey bırakmıyordu. kimbilir
o kavanozda başka kaç balık yaşayacaktı. hayat sandığından daha da kısaydı. corç huzurla gözlerini kapadı...

dün akşam eve gittiğimde çantamı odama bırakıp "hey corç" diyerek salona gitmiştim. ilerleyen saatlerde odama geri dönüp masama oturdum ve kavanoza tıkladım, her zamanki gibi "wats ap meeen" diyerek...
görüntüde yoktu. dipte taşların arasında yem arıyor heralde diyerek kavanozu salladığımda işin aslını gördüm. durdum, duraksadım, hö? dedim...

ağladım bik bik ettim... yatsı namazından sonra gömmeye karar verdim. elimde kavanoz salona gittim."anneeee" diye bir feryat kopardım. "ölmüş" dedim. oturdum ağladım... yenisini
alırsın dediler, aman kızım abartma dediler... ı-ıh... kavanozdan çıkardım, suya tuttum, peçeteye sardım ve indim bahçeye gömdüm. elimde şimdi sadece bir fotoğrafı var... keşke daha çok zaman
geçirseydim onunla. yeminle moralim bozuldu a.q.!